Al vroeg waaien de leden en hun gasten ons fijne clubhuis binnen. Door problemen met het openbaar vervoer en uitlopende verplichtingen waren enkele leden iets verlaat, maar hun introducés worden desondanks snel opgenomen door de al aanwezigen. En dat, dat is een van de krachten van de Amstel Club, onze club.

Na de geanimeerde clubborrel verplaatst een groot deel van ons zich nog druk babbelend naar de Tuinzaal voor de lezing van de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, Mark Harbers. Mark heeft de complexe portefeuille Asiel en Migratie, met daarin onder meer prostitutie en mensenhandel.

Alvorens in te gaan op de inhoud van zijn werk en de vraagstukken van deze tijd, neemt hij ons mee naar zijn jeugd, waarin hij op twaalfjarige leeftijd kennis maakte met immigranten. Het was 1981 en Vietnamese bootvluchtelingen arriveerden in Nederland. Mark vertelt hoe zijn ouderlijk gezin gastgezin werd en hoe zijn moeder hun gasten als vanzelfsprekend meenam in haar dagelijks leven. Inburgering, geen cursus, maar een natuurlijk proces, samen-leven.

De huidige situatie is een totaal andere. Niet in de laatste plaats door de grote aantallen immigranten, en ook door de verschillende achtergronden en motieven. Mark begint zijn verhaal over de actuele situatie met feiten, cijfers en definities, want er wordt veel gepolariseerd. Immigranten, asielzoekers, vluchtelingen, we gooien ze op een hoop, daar waar juist nuance en onderscheid belangrijk zijn.

We hangen aan zijn lippen als Mark ons vertelt over de pijlers waar het actuele vluchtelingenbeleid uit bestaat. Zo wordt er geïnvesteerd in de voorzieningen in de landen van herkomst om de situatie daar te verbeteren. Ook de aanpak van mensenhandelaren en de organisatie van opvang ter plekke hoort daarbij. Daarnaast wordt er in Nederland gewerkt aan een flexibeler asielsysteem met maatwerk en snellere procedures, waarin eerder onderscheid wordt gemaakt tussen veiligheidsmotieven en andere motieven, zodat direct de juiste route kan worden bewandeld. Ook aan de betrekkingen met de landen van herkomst wordt flink gewerkt, opdat zij hun verantwoordelijkheid nemen en uitgezette onderdanen terugnemen. Dit alles met empathie voor de werkelijk uit veiligheid gevluchte immigranten. Ga er maar aanstaan.

Na het applaus uit de zaal neemt Mark nog ruim de tijd om alle vragen te beantwoorden. En zo wordt het tijd voor weer een prachtig menu in de Sarphatizaal, waar nog lang wordt nagepraat.

error: Content is protected !!